Pies adoptowany z zagranicy: jakie choroby mogą przyjechać razem z nim

Co warto wiedzieć

Adopcja psa z zagranicy to często decyzja z serca. Opiekunowie pytają potem, czy pies, który przyjechał z innego kraju, jest zdrowy i jakie badania warto mu zrobić.

Znaleźliśmy niewiele badań nad psami sprowadzanymi z zagranicy. Ten tekst opiera się na jednej ankiecie wśród lekarzy weterynarii i trzech opisach pojedynczych przypadków. Nie pozwalają one ocenić, jak często importowane psy chorują. Pokazują natomiast, na jakie choroby i problemy warto być przygotowanym.

Ten tekst nie omawia przepisów o przywozie zwierząt. Nie podaje też nazw leków ani dawek.

Co pokazują badania

Co widzą lekarze weterynarii. W internetowej ankiecie z 2023 roku wzięło udział 413 lekarzy weterynarii pracujących w Wielkiej Brytanii [1]. Była to próba dobrana według dostępności, a odpowiedzi dotyczyły tego, co lekarze pamiętali z ostatnich 24 miesięcy [1]. Jako najczęściej rozpoznawane choroby zakaźne u psów importowanych wymieniali leiszmaniozę, dirofilariozę i brucelozę [1]. 13% ankietowanych zetknęło się z psami, które padły w trakcie transportu lub krótko po nim [1]. Około dwóch trzecich widziało psy, które uznali za niezdolne do podróży, między innymi z niezagojonymi ranami i złamaniami [1]. Wśród problemów z zachowaniem wymieniano lęk przed ludźmi, hałasem lub przedmiotami oraz niepożądane zachowania w zamknięciu lub w samotności [1].

Dokumenty nie zawsze są wiarygodne. Prawie dwie trzecie lekarzy w tej ankiecie zetknęło się z podejrzeniem sfałszowanej dokumentacji zdrowotnej lub paszportu [1]. Mniej niż połowa podała, że ich praktyka ma określone zasady lub protokoły badań w kierunku chorób egzotycznych [1]. Autorzy widzą potrzebę jaśniejszych wskazówek, jak postępować z psami importowanymi [1].

Bruceloza u psa ze schroniska w Rumunii. Opis przypadku z 2026 roku dotyczy rocznego, niekastrowanego samca z rumuńskiego schroniska, który trafił do Szwecji [2]. Pies wykazywał oznaki bólu o niejasnej przyczynie, a zakażenie bakterią Brucella canis potwierdzono badaniami molekularnymi [2]. Trzy z czterech psów, które miały z nim kontakt, dały dodatni wynik w co najmniej jednym teście, choć nie miały objawów [2]. Autorzy zaznaczają, że testy serologiczne mogą dawać wyniki fałszywie ujemne i fałszywie dodatnie [2]. Brucella canis jest bakterią odzwierzęcą, czyli może zakażać także ludzi [2].

Wścieklizna i podejrzane szczepienia. Opis z 2026 roku dotyczy psa sprowadzonego w celach handlowych z Rosji do Niemiec w 2025 roku, u którego potwierdzono wściekliznę [3]. Dochodzenie ujawniło niespójności w dokumentach, w tym podejrzenie sfałszowania zapisów o szczepieniu [3]. Autorzy wskazują na potrzebę wzmocnienia kontroli importu [3].

Pasożyt pod skórą. Opis z 2025 roku dotyczy border collie urodzonego we Włoszech i sprowadzonego do Danii [4]. Z pękniętego guzka pod skórą wydobyto dorosłą samicę nicienia Dirofilaria repens [4]. Autorzy nie wykluczają, że do zakażenia doszło już w Danii, i zwracają uwagę na ryzyko przenoszenia tego pasożyta w kraju [4].

Na co uważać

Paszport i książeczka szczepień nie zastąpią badania. W ankiecie wśród brytyjskich lekarzy podejrzenie sfałszowanych dokumentów zgłosiły prawie dwie trzecie osób [1], a w opisanym przypadku wścieklizny zapisy o szczepieniu budziły podejrzenia [3].

Brak objawów nie wyklucza zakażenia. Psy z kontaktu w szwedzkim opisie nie miały objawów, a mimo to część z nich dała dodatnie wyniki testów [2].

Jeden wynik testu nie zawsze rozstrzyga sprawę. Wyniki serologiczne w kierunku brucelozy bywają trudne do interpretacji [2]. Zapytaj lekarza, czy potrzebne są dodatkowe badania.

Bruceloza może przenosić się na ludzi [2]. Jeśli lekarz podejrzewa tę chorobę, zapytaj, jak chronić domowników.

Lekarze w ankiecie zgłaszali u importowanych psów problemy z zachowaniem [1]. Daj psu czas i nie wahaj się poprosić o pomoc behawiorysty.

Co zrobić teraz

• Umów wizytę u lekarza weterynarii wkrótce po przyjeździe psa. Weź ze sobą wszystkie dokumenty i informację, z jakiego kraju i regionu pochodzi pies.
• Zapytaj, w kierunku jakich chorób warto zbadać psa z tego regionu, w tym leiszmaniozy, dirofilariozy i brucelozy.
• Zapytaj, czy dokumentację szczepienia przeciw wściekliźnie warto potwierdzić.
• Jeśli masz w domu inne psy, zapytaj lekarza, jak bezpiecznie zaplanować ich pierwsze kontakty z nowym psem.
• Jeśli pies się boi lub źle znosi samotność, porozmawiaj z lekarzem lub behawiorystą o planie oswajania.
• Opiekunowie psów adoptowanych z zagranicy mogą liczyć na wsparcie ludzi, którzy pomagają takim zwierzętom zaaklimatyzować się w nowym domu.