Co warto wiedzieć
Resorpcja zęba to proces, w którym tkanki zęba kota są stopniowo niszczone. W badaniach opisanych niżej resorpcje rozpoznawano na podstawie zdjęć rentgenowskich zębów i dokumentacji leczenia [2] albo podczas badania zębów lub zabiegu w sedacji [4]. To ważna wskazówka dla opiekuna: samo zajrzenie kotu do pyska w domu nie wystarczy.
Przegląd z 2015 roku podaje, że nie jest znane leczenie, które zapobiegałoby powstawaniu resorpcji lub ich postępowi [1]. Tym bardziej warto, by zęby kota regularnie oglądał lekarz.
Ten tekst nie podaje nazw ani dawek leków. O sposobie leczenia decyduje lekarz weterynarii.
Co pokazują badania
Jak często. W Izraelu przeanalizowano zdjęcia rentgenowskie i dokumentację 120 kotów będących pacjentami stomatologicznymi, z lat 2015–2023 [2]. Resorpcje stwierdzono u 79 kotów, czyli 66%. Wśród kotów w wieku 10 lat i starszych odsetek wynosił 83,3% [2]. W pracy przytoczono wcześniejsze dane: 29–37,5% u kotów klinicznie zdrowych i 60,8–67% u kotów zgłaszanych z problemami stomatologicznymi [2].
W Hiszpanii zbadano 59 dorosłych kotów leczonych w latach 2016–2018 w oddziale stomatologii szpitala uniwersyteckiego [3]. Resorpcje miało 39 z nich (66,1%). Kot z resorpcjami miał w medianie 3 zmienione zęby. Nie stwierdzono zmian w siekaczach, a liczba zmienionych zębów była słabo powiązana z wiekiem kota [3]. Obie próby są małe, więc odsetki nie muszą odpowiadać wszystkim kotom.
Rasa, wiek i kamień nazębny. W fińskiej ankiecie internetowej zebrano dane o 8115 kotach [4]. Resorpcje rozpoznane przez lekarza zgłoszono u 3,9% z nich. W podgrupie 944 kotów, u których lekarz rozpoznał chorobę jamy ustnej lub zębów i które miały badanie zębów lub zabieg w sedacji, odsetek wynosił 21% [4]. Ryzyko rosło z wiekiem. Zapalenie dziąseł lub przyzębia u kotów, które miały też kamień nazębny, wiązało się z wyższym ryzykiem resorpcji [4]. Rasy cornish rex, europejska i ragdoll wiązały się z wyższym ryzykiem, a grupa ras perskich i egzotycznych z niższym [4]. Autorzy uważają, że stan zapalny wywołany kamieniem może zwiększać ryzyko, a różnice między rasami wskazują na udział genów [4]. To badanie obserwacyjne, oparte na ankiecie, więc pokazuje związki, a nie przyczyny.
Leczenie. Przegląd z 2015 roku nazywa usunięcie zęba złotym standardem leczenia resorpcji [1]. Podaje też, że często wskazana bywa amputacja korony zęba [1]. Którą metodę zastosować u konkretnego kota, rozstrzyga lekarz.
Inna bolesna choroba: przewlekłe zapalenie dziąseł i jamy ustnej. Przegląd systematyczny objął 17 prac z lat 1984–2023 [5]. W uwzględnionych badaniach chorobę stwierdzono łącznie u 747 z 6881 kotów (10,9%). Jej przyczyna pozostaje nieznana. Za kluczowe autorzy uznali zaburzenia flory bakteryjnej jamy ustnej oraz zmiany odpowiedzi układu odpornościowego [5]. Podsumowanie wiedzy w Veterinary Evidence objęło pięć badań interwencyjnych nad terapią komórkami macierzystymi podawanymi dożylnie [6]. Autorzy uznali, że u kotów po usunięciu zębów dowody łącznie przemawiają za tą metodą, i ocenili ich siłę jako umiarkowaną. Badania nie miały jednak niezależnych grup kontrolnych, więc potrzebne są dobrze zaplanowane badania randomizowane [6].
Na co uważać
Brak widocznych zmian nie oznacza zdrowych zębów. W badaniach resorpcje wykrywano na zdjęciach rentgenowskich [2] lub przy badaniu w sedacji [4]. W fińskiej ankiecie odsetek rozpoznań był wyraźnie wyższy wśród kotów z rozpoznaną chorobą jamy ustnej, badanych w sedacji, niż w całej próbie [4].
Badania nad częstością resorpcji objęły małe grupy: 120 i 59 kotów [2], [3]. Liczby z tych prac nie opisują wszystkich kotów.
Terapia komórkami macierzystymi przy przewlekłym zapaleniu jamy ustnej wciąż wymaga lepszych badań [6]. Jeśli ktoś przedstawia ją jako pewne rozwiązanie, dopytaj o dowody.
Co zrobić teraz
- Poproś lekarza o obejrzenie zębów kota przy każdej wizycie kontrolnej, zwłaszcza gdy kot się starzeje.
- Zapytaj, czy w przypadku Twojego kota potrzebne jest zdjęcie rentgenowskie zębów.
- Jeśli lekarz stwierdzi kamień albo zapalenie dziąseł, omów z nim leczenie i domową profilaktykę.
- Jeśli masz kota rasy cornish rex, europejskiej lub ragdoll, powiedz o tym lekarzowi przy kontroli zębów.
- Gdy lekarz zaproponuje usunięcie zęba, zapytaj, czego się spodziewać po zabiegu i jak dbać o kota w domu.
- Jeśli coś w jedzeniu lub zachowaniu kota Cię niepokoi, nie czekaj do kolejnej kontroli.
Źródła
- Gorrel C. Tooth resorption in cats: pathophysiology and treatment options. J Feline Med Surg. 2015. PMID 25527492 · DOI 10.1177/1098612X14560098
- Cohen-Mivtach E. Prevalence of Tooth Resorptive Lesions in 120 Feline Dental Patients in Israel. J Vet Dent. 2025. PMID 38295354 · DOI 10.1177/08987564231226082
- Whyte A, Lacasta S, Whyte J, Monteagudo LV, Tejedor MT. Tooth Resorption in Spanish Domestic Cats: Preliminary Data. Top Companion Anim Med. 2020. PMID 32115079 · DOI 10.1016/j.tcam.2019.100369
- Vapalahti K, Neittaanmäki H, Lohi H, Virtala AM. A large case-control study indicates a breed-specific predisposition to feline tooth resorption. Vet J. 2024. PMID 38740176 · DOI 10.1016/j.tvjl.2024.106133
- Sánchez-Vallejo M, Vélez-Velásquez P, Correa-Valencia NM. Feline chronic gingivostomatitis: a thorough systematic review of associated factors. J Feline Med Surg. 2025. PMID 40231602 · DOI 10.1177/1098612X241310590
- Nekouei O, Wong ST, Leung TKY, Ngai QA, Wong WS, Almendros A. Effectiveness of mesenchymal stem cell therapy in cats with chronic gingivostomatitis. Vet Evid. 2024. PMID 42005358 · DOI 10.18849/ve.v9i1.680
Siła dowodów: niska. Tekst nie zastępuje porady lekarza weterynarii.