Dziara

O zwierzęciu

Hej, jestem Dziara, ale wołają mnie Dziarka, bo jestem niepełnoletnia, mam podobno pstro w głowie i jeszcze dużo chrupków wpadnie mi do brzuszka zanim zrozumiem, o co chodzi w życiu. Tak przynajmniej mówią starsi, których tu spotykam. Zupełnie nie pamiętam, jak to się stało, że jestem bezdomna. I trudno w to uwierzyć, bo przecież jestem przebojowa, odważna, inteligentna, ciekawska, wszędzie mnie pełno, (prawie) niczego się nie boję i szybko się uczę, a przede wszystkim mam mnóstwo zapału do… harcowania! Słowem, jestem dziewczyna z potencjałem! Uwielbiam spacerki, pieski, ludzi - ludzi nawet bardziej niż pieski, ciekawostki przyrodnicze i nowości - chociaż z tym to początkowo ostrożnie, bo jednak jakiś instynkt samozachowawczy mam i czasem pomyślę zanim się za coś zabiorę ;) No fajnie, to teraz porozmawiają dorośli ;) Zanim na dobre przepadniesz w tych cudnych uszach i bystrym spojrzeniu Dziary pamiętaj, że ta młoda, energiczna i wygadana panna ma typowe cechy psów ras pierwotnych oraz ma swoje “nastoletnie” potrzeby. Należą do nich codzienne, długie spacery w niemiejskiej okolicy, rutyna i jasne zasady obowiązujące w domu, ciche, wygodne i zapewniające spokój miejsce do…

Opis: Schronisko na Paluchu im. Jana Lityńskiego w Warszawie, stan na 2.11.2026. Karta w schronisku